Regionale informatie en geschiedenis
Deze kaart toont 120 gemeenten in Alicante en Murcia. Onze informatie breidt zich uit vanuit de Vega Baja del Segura, waar een reeks plaatsen één rivier, één irrigatiesysteem en de wederopbouw na de aardbeving van 1829 deelt.
Boundaries © IGN via OpenDataSoft · localities © OpenStreetMap contributors
Tik op een gemarkeerde gemeente om in te zoomen en de verhalen hieronder te filteren. De rest van de kaart is gebied dat nog aan bod komt.
Van de kaart
Bekijk de plaatsen die al aan bod komen, van de huerta van de Segura tot de Costa Blanca.
Rojales groeide langs de Segura, waar waterwerken de huerta van water voorzagen en grotwoningen uitgroeiden tot een levendige ambachtswijk.
Een van de kleinste gemeenten van de Vega Baja, in de achttiende eeuw gesticht om door de Segura bevloeide grond te bewerken en herbouwd na de aardbeving van 1829.
Almoradí werd verwoest door de aardbeving van 1829 en herbouwd op een ruim rechthoekig raster; het is de markt- en artisjokkenstad nabij het hart van de Vega Baja.
De laatste stad aan de Segura voor de zee, na 1829 herbouwd achter een dennenbos dat werd geplant om de duinen tegen te houden, met belangrijke archeologie bij de riviermonding.
Een kathedraalstad ingeklemd tussen de Segura en de Monte San Miguel, met een voormalige universiteit, het huis van Miguel Hernández en bevloeide huerta aan de stadsrand.
Een plaats tegen een vrijstaande kalksteenwand, waar een tiende-eeuws kasteel, een beschermde sierra en de herinnering aan de hennepindustrie samenkomen met de bevloeide vlakte.
Een voormalige agrarische heerlijkheid aan de voet van de Sierra de Callosa, nu te lezen in het water van de huerta, steile paden en de uitzonderlijk nauwe band met de rots.
Een compacte huertaplaats onder de Sierra de Callosa, bewaakt door een gerestaureerd kasteelpaleis en verklaard door een oude korenmolen die landbouwmuseum werd.
Een achttiende-eeuwse plaats die door de ontwateringswerken van kardinaal Belluga werd gesticht, met een regelmatig centrum in een landschap van azarbes, huerta en wetlandranden.
Een lage huertagemeente, bevloeid door de Acequia Mayor, met een middeleeuwse vermelding en een natuurcentrum aan de beschermde rand van El Hondo.
Albatera verbindt een bevloeide vlakte met de droge Rambla Salada en de Sierra de Albatera, en heeft rond Santiago Apóstol een bestuurscentrum met een lange geschiedenis.
Algorfa groeide dankzij het middeleeuwse Alfonsijnse privilege en laat zich nog altijd lezen via het kerkplein, de hooggelegen kapel en het nabijgelegen ravijn Hoyo Serrano.
Benejúzar werd na de verwoestende aardbeving van 1829 verplaatst; het ordelijke centrum en de beboste Sierra de Benejúzar vertellen nu samen het verhaal van de stad.
Bigastro brengt het hoogland van La Pedrera, een bestuurscentrum uit de achttiende eeuw en de traditionele huerta samen op de negen kilometer lange gemeentelijke Alquibla-route.
Het vroegtwintigste-eeuwse Fontalba-paleis en de twee hectare grote tuin van Jacarilla bewaren het laatste grote feodale ensemble dat in de Vega Baja werd aangelegd.
San Miguel de Salinas ligt boven de kustvlakte, waar beschermde groepen grotwoningen en een gemeentearchief de onafhankelijkheid van Orihuela in 1836 vastleggen.
Los Montesinos werd in 1990 zelfstandig, maar het landschap bewaart oudere landhuizen, sporen van irrigatie en een nauwe band met de lagune van La Mata.
Formentera del Segura ligt in een compacte bocht van de benedenloop, waar een korenmolen, waterraderen en kanalen herinneren aan een onder Alfonsijns recht gestichte landbouwgemeente.
Daya Nueva is een laaggelegen nederzetting omringd door citrus-, artisjok- en aardappelvelden, met een naam van Arabische oorsprong en het ingelijfde gehucht Puebla de Rocamora.
Daya Vieja is een van de kleinste gemeenten van de Vega Baja, omringd door acequias en huerta en herbouwd na de aardbeving van 1829.
Rafal ontwikkelde zich van een landgoed met een Arabische naam tot een zelfstandig zeventiende-eeuws markiezaat, waarvan de compacte straten nog steeds door huerta zijn omringd.
Granja de Rocamora verenigt een compacte landbouwstad, de lange geschiedenis van de heren van Rocamora en de bewaard gebleven Torre Mora aan de rand.
Benferri ontstond rond het landgoed van de Rocamora’s en verkreeg Alfonsijnse rechtsmacht toen de nederzetting begin zeventiende eeuw vijftien huizen telde.
San Isidro werd in de jaren 1950 door José Luis Fernández del Amo ontworpen om zilte grond te ontginnen, naast de vindplaats Cabezo Pardo uit de bronstijd en de emiraatsperiode.
Een van de grootste en meest internationale woonplaatsen aan de kust van Alicante, in 1803 aangelegd rond het koninklijke zoutbestuur en na de aardbeving van 1829 op een raster herbouwd.
Een stad in de Vega Baja, ontstaan toen kardinaal Belluga in 1729 moerasland drooglegde en inmiddels ruim overvleugeld door de internationale urbanisatie La Marina richting de kust.
De jongste gemeente van de provincie Alicante, sinds 1986 onafhankelijk van Orihuela, op boerenland dat de Romeinen doorkruisten en dat ooit door Barbarijse invallen werd bedreigd.
Een vissers- en zoutwerkersplaats aan een brede baai, met een wetland van 2.470 hectare in het westen en Tabarca voor de kust voorbij de kaap.
Een mediterrane havenstad onder de vesting op Monte Benacantil, waar oude wijken, de Explanada, het stadsstrand en de werkende haven samenkomen.
Een droge sierraplaats gevormd door schaars water, grotwoningen en de lange ontwikkeling van esparto- en biezenmatten tot de moderne Spaanse tapijtindustrie.
Een stad in een bevloeid palmlandschap, waar het middeleeuwse Misteri, de archeologie van Ilici en een moderne schoeneneconomie deel blijven van het dagelijkse Elx.
Een wit stadje tegen de heuvel, waaraan de blauw betegelde kerkkoepels, een blijvende kunstenaarsgemeenschap en de straatjes naar de baai zijn kenmerkende vorm geven.
Een compacte verticale stad waarvan de torens achter Levante en Poniente oprijzen, terwijl het oude centrum nog altijd de landtong tussen beide stranden inneemt.
Een kuststad met kleurrijke historische huizen, waar een actieve vissershaven, een lange chocoladetraditie en de resten van het Romeinse Allon dezelfde kust delen.
Een stad in het binnenland waar de bronnen, kanalen en terrassen van de Algar een beschermd moerasgebied, een levend irrigatielandschap en de mispeloogst van de Marina Baixa voeden.
Een piepkleine gemeente rond een in de rots uitgehouwen vestingingang, kasteelruïnes en een vrijstaande klokkentoren die over het moderne stuwmeer van Guadalest uitkijkt.
l'Alfàs del Pi groeide rond een zeventiende-eeuws irrigatiestelsel en verbindt nu het centrum in het binnenland met de Romeinse villa, de vuurtoren en de beschermde kust van l'Albir.
Finestrat rijst op onder de Puig Campana maar bereikt via een smalle kuststrook toch de zee en verbindt terrassen, een oude stad op de heuvel en Cala de Finestrat.
Het historische centrum van La Nucía ligt rond de Font de la Favara en de oude wasplaats, terwijl een doelbewust netwerk van sport- en cultuurgebouwen de recente groei bepaalt.
Polop ligt rondom een islamitische kasteelheuvel en de beroemde Fonts dels Xorros, waar de openbare fontein het bergwatersysteem onderdeel maakt van het stadsbeeld.
Orxeta bewaart een negentiende-eeuws stratenplan, de plek van een middeleeuws kasteel en oudere rotsschilderingen in de vallei waar de Sella het Amadoriostuwmeer voedt.
Relleu ligt in een breed bergbekken met olijf- en amandelterrassen, bewaakt door kasteelresten en ontwaterd via een nauwe kloof die door een historische gemetselde dam is afgesloten.
Een stad gebouwd rond de Penyal d'Ifac, waar een Romeinse vindplaats aan de kust, de vissershaven en een stedelijke zoutlagune veel meer tonen dan een badplaats.
Een oude stad in het binnenland, een actieve haven en de Arenal delen één brede baai onder de Montgó, verbonden door de gouden toscasteen die aan Xàbia's kust werd gewonnen.
Eén gemeente met twee verschillende centra: het versterkte Teulada tussen het muskaatland in het binnenland en Moraira rond een natuurlijke haven en verdedigde baai aan de kust.
Een havenstad waarvan het kasteel het Romeinse Dianium, de taifa Daniya en de latere stad vastlegt, terwijl de Montgó en een actieve eetcultuur de huidige omgeving bepalen.
Een wijnstad beschut door kalkstenen sierras, bekend om afzonderlijk verpakte tafeldruiven en een landschap dat opvallend rijk is aan veldschuilplaatsen van stapelsteen.
Een compact landbouwstadje tussen de Sierra de los Frailes en de Sierra de Crevillent, genoemd naar twee eeuwen onder de dominicaanse heerlijkheid Redován en sinds 1926 een zelfstandige gemeente.
Een mijnstad in het binnenland en een mediterrane haven, verbonden door Fenicische scheepsvondsten, Romeinse viszouterijen, de erosievormen van Bolnuevo en een lange droge kust.
Een marinehaven waar de Punische en Romeinse stad, een achttiende-eeuws arsenaal en een moderne mediterrane haven hetzelfde beschutte bekken innemen.
Een bebouwde zandtong tussen de Middellandse Zee en de Mar Menor, gedeeld door twee gemeenten en onlosmakelijk verbonden met de milieucrisis van de lagune.
De stad in het hart van de bevloeide Segura-huerta, waar een gelaagde kathedraal, Salzillo's beeldhouwwerk en voorname burgerlijke zalen de regionale hoofdstad met haar eigen landschap verbinden.
Een bergstad waarvan de beschermde bedrijfstakken Jijona en Turrón de Alicante, de seizoenshandel in ijs en het kasteel op de heuvel veel meer verklaren dan alleen een kerstlekkernij.
Een stad in de Vinalopó waar modernistische huizen en een heiligdom op de heuvel groeiden naast natuursteenbedrijven, de verpakking van specerijen en wijngaarden met verpakte tafeldruiven.
De noordpunt van de Mar Menor, waar werkende zoutpannen, beschermde duinen en traditionele encañizadas-visserij de kust delen.
De westoever van de Mar Menor, gedeeld door een ontworpen badplaats, noordelijk La Manga en de luchtmachtacademie.
Murcia's jongste gemeente: een kuurkust met Romeinse baden, Spanjes eerste watervliegtuigbasis en terugkerende overstromingen.
Een droge vlakte die door aangevoerd water een groot Europees groentegebied en het middelpunt van het Mar-Menor-debat werd.
Een plaats geboren uit de negentiende-eeuwse mijnbouwhausse en landelijk zichtbaar gebleven door de flamenco van de Sierra.
Een lange, smalle visserskust ten noordoosten van Alicante, met een actieve haven, een wachttoren tegen kapers en een van de belangrijkste archeologische vindplaatsen van de Costa Blanca op de naastgelegen landtong.
Het hart van wat resteert van de Huerta de Alicante, een bevloeide vlakte die al vier eeuwen wordt gevoed door de stuwdam van Tibi, een van de oudste grote dammen ter wereld die nog in gebruik zijn.
Naar oppervlakte de kleinste gemeente van de provincie, historisch het huerta-land van de buitenplaatsen van de burgerij van Alicante en nu een compacte woonplaats rond een beschermde historische kern.
De grootste van Alicantes randplaatsen naar inwonertal, een voormalig boerendorp met aan de zuidrand de campus van de Universiteit van Alicante, gebouwd op het terrein van vliegveld Rabasa.
Een kleine plaats aan de voet van de Maigmó waar al zeven eeuwen aardewerk wordt gemaakt, vooral de botijo: de poreuze, ongeglazuurde kruik die water door verdamping koel houdt.
120
gemeenten in het in kaart gebrachte gebied
64
plaatsen met een gecontroleerd verhaal
67
plaatsartikelen gekoppeld aan de kaart
